Artık Şaşırmıyorsam

En son güncellendiği tarih: 6 Tem 2019



Son valizin fermuarını da güçlükle kapattıktan sonra, kapının eşiğinden dönüp şöyle bir baktım bir sene bizi ve anılarımızı misafir eden odaya. Elif'in boş yatağı, iki

kuru raftan ve dolaptan ibaret kalan masalarımız. Böyle anlarda nasıl başladı, nasıl bitti diye düşünmek insanın yüzüne anlam yüklü, mütebessim bir ifade bırakıyor.

Ekimdi, içimde benimle gelen uzatmalı bir matem de şehrin güzüne karışmıştı... Beykoz'un sahilleri, okulun koridorları, bu buruk yarenliğe en çok oralar şahittir.

Başlarken birçok farklı hikayeye tanık olacağımı bilmediğim kısa, yorucu ama verimli TEGV'le köy okulu maceramız da, İstanbul'a gelişimi takip eden günlerde başlamış oldu. Dünyayı küçüklüğüyle Mart 2018'den sonra, Beykoz'un ücra bir köyünde, tatlı bir tesadüfle bir daha andım.

Bunca yıldır kapısını aşındırdığımız okulumda, en sevdiğim dersleri bu yıl aldım. Bir yerde bulunmanın, bir işle meşgul olmanın sebebi bir zorunluluktan doğmuş da olsa, insanın sevdiğinde fark yaratacağına olan inancım bu yıl ders çalışırken aldığım keyfin notlarıma yansımasıyla pekişti.

Kasımdı, baktım ki yürüdüğüm yollar, dinlediğim şarkılar yavaş yavaş

değişmeye, bir kış yüzünü bahara dönmeye başlamış; izin verdim. Aylardır hikayeme eşlik eden matem miadını doldurmaya yüz tutmuştu. Hazırlıksız yakalandığım için geldiğinde hevesle karşılayamamış olsam da onu, beni büyüttüğü için, daha dirayetli kıldığı için teşekkür ederek uğurladım, umarım bende misafir olduğu vakitten memnun ayrılmıştır.

Aralıktı, Elif'le, bizi birer çocuk gibi heyecanlandıran bir işe hazırlanıyorduk. Bazen bir toplantıda heyecandan karnımız ağrıyor, bazı geceler bizi anlatan bir isim bulabilmek için uykusuz kalıyorduk. Bu vakitlerde telaşa kapılmışken, yokmuş gibi yaptığımız diğer kaygılarımız, kendilerini hatırlatmak için bize birer sürpriz hazırlıyormuş meğer; fark edemedik.Belki de bu yılın bir dönüm noktası, bir ana dersi de budur bize, -diğerini Mayıs'ta alacağımı bilmiyordum.

Sağlık sorunlarımız bizi bir süreliğine evlerimize ama evvela içimize döndürdü.

Yavaşladık. Önem ve öncelik sıralamalarımız değişti. Bir musibet, yine bin nasihatin yapamadığını yaptı. Recover Oneself işte böyle zorlu bir sürecin

hediyesidir. Belki de, insanın kendini iyileştirmek adını vererek bir yola çıkması için en az bu kadar ağrıyan bir kalbe ihtiyacı vardı da biz haddimizi aşmış, yükümüzü

yeterli sanmıştık, kim bilir?

Hani bazı anlar olur ya, biliriz, bundan sonra bir şeyler mutlaka değişecektir.

Şubattı, Marttı... Günler o anları, ve nelerin değiştiğini fark etmekle, bir büyüğümün

önceleri pek salık vermediğim sözlerini kimi zaman tebessümle kimi zaman ağzım yana yana anarak geçti. Psikiyatrist bir hocam, bir insanı tanımak üzerine sohbet ettiğimiz kıymetli bir vakitte, "Bu meslekte 40 yıl geçirdim, hala

insanları tam anlamıyla tanıyabildiğimi söyleyemem" demişti. O gün 40 yılda tanıyamayacak kadar ne yapabilir ki insan diye geçirirken içimden,

bugün bu yazıyı yazarken başımla tasdik ediyorum onu elimde olmadan. Ağzım yana yana dedim ya, ağzımın yandığı bir günde, onun hiç tanımadığı, benimse tanıdığımı sandığım bir insanın hayatıma bıraktığı izlerden şaşkınlıkla söz ettim ona. "Artık sen de, bu hayatta böyle insanlar da varmış der, yoluna devam edersin" derken, sözlerimi ilk defa işitiyormuş gibi değildi. Sesine yansıyan sakinliği ve kendinden emin vurguları bana, 40 yıla rağmen tanıyabildiğini söyleyemediği nice insandan benzerlerini dinlediğini düşündürttü.

Artık ben de hiçbir şeye şaşırmıyorsam, böyle insanlar da varmış demeyi, hayretimi bırakarak öğrendiğim içindir.

Mayıstı, bir kere daha bir yol ayrımından beni kendi yoluma çıkaracağına inandığım yöne döndüm, bir ders daha aldım hayattan.

Bu yaz... Güzel başladı doğrusu. Belki aldığım derslerin hakkını verebilmeye çalıştığımdandır, belki de yazların huyu sonundan habersiz güzel başlamaktır:) Haydar Ergülen geliyor burada aklıma bir şiiriyle, sonlandırmadan anmak istiyorum.

"İnsanın kalbi ilk kez yazlarda kırılır,

Gönlü de teni gibi yaz ikindilerinde kararır,

Yaz sularında arınır,

Yaz şiirlerinde aydınlanır.

Ama bir yaz değil,

İki yaz değil,

İnsan kendisini nice yazlardan sonra tanır.”

Kırılıp kararsak da, arınıp aydınlandığımız yazlar diliyorum hepimize...:)




Son Paylaşımlar

Hepsini Gör

Sporla Gelen Sağlık

Hemen hemen hepimiz bir doktora muayane olduğumuzda “yürüyüşlere çıkın, haftada birkaç gün egzersiz yapın, sporu hayatınıza katın” sözlerini de ilaçlarımızla beraber doktorumuzdan reçete olarak almışı